Dwuspadowy dach, kryty miedzianą blachą, posiada barokową wieżyczkę na sygnaturkę, zwieńczoną latarnią z cebulastym hełmem.
Świątynię wzniesiono na planie krzyża łacińskiego z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, o tej samej szerokości co nawa. Wewnątrz, na belce tęczowej, wznosi się barokowy krzyż.
W głównym ołtarzu barokowo-klasycystycznym znajduje się obraz Matki Bożej Donaborowskiej, przedstawiający Dzieciątko podające Komunię Świętą Matce Bożej. Obraz ten odnalazł w 1956 roku ks. Stefan Tomaszkiewicz, ówczesny proboszcz donaborowski. Dopracował on brakujące jego części na podstawie podobnego wizerunku z Wielunia. Obraz ten pochodzi z lat siedemdziesiątych XV wieku.
Chrzcielnica pochodzi z II połowy XVII wieku, przedstawia anioła dźwigającego czarę. Do naszych czasów dotrwał dzwon z 1547 roku z napisem „Ave Maria gratia plena” (Zdrowaś Mario, łaskiś pełna).